bij het scheepvaartmuseum

bij het scheepvaartmuseum
Als schipper van het V.O.C. schip de Amsterdam

donderdag 14 december 2017

Kroegen uit een ver verleden




Amsterdam - De Druif
 


Amsterdam - Café Scharrebier
 

Amsterdam - Café Zeepost
 

Amsterdam - De haven van Texel
 

Amsterdam - Karpershoek
 

Amsterdam - Koekenbier
 

Amsterdam - Old sailor
 

Amsterdam - de Pollux
 

Antwerpen - Hotel Florida
 

Antwerpen - De lachende koe
 
 
Rotterdam - De Ballentent
 

Harlingen - De Passage
 

Wijk aan Zee - Sonnevanck
 

Middlesbrough - Bongo bar
 

Middlesbrough - Captain Cook
 

De Azoren - Café Sport
 

Dakar - Pilot Bar
 

Lissabon - Texas Bar

 
 
 
Dit was maar even een tussendoortje.
Volgende keer nog even een kleine mijmering betreffende Kerstmis 1964.
Gonny heeft, net als de twee voorgaande jaren, weer een kerstverhaal geschreven.
Volgende keer zal ik hier ook laten weten hoe je haar verhaal, dat ze 22 december zal plaatsen, kunt vinden.
 
Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg
 
 
 

donderdag 7 december 2017

Wie reist heeft altijd een verlangen 1.3


Uit de Reeks: Wie reist heeft altijd een verlangen

Deel 3 van 3

De MS Veerhaven

Februari – maart 1979

 

Foto: C. van der Ende


Veerhaven (4) gebouwd in 1975, motor Bolnes, vermogen 2450 pk, snelheid 12.5 knoop, laadvermogen 3050 ton, Callsign PIEO.
Zij voer in de dienst van Van Uden en de Nationale Marokkaanse Rederij Atlas, de Frabenelux Line Range Rotterdam, Antwerpen, Duinkerken, Rouaan (Rouen) voor Marokko. Retourlading fosfaat in bulk voor Oostende.
 
In 1986 verkocht Van Uden haar, de naam werd Apollonia Luck, Callsign C4XS, vlag Cyprus.
In 2015 voer zij nog onder de naam Challenger 1, vlag Panama.
 
Eind januari, aflossing op de rede van Setubal.
 
De Veerhaven lag al een aantal uren voor anker op de rede van Setubal toen wij arriveerden op de rede om van schip te verwisselen. Janna, Hilary en ik gingen via de loodsladder in onze sloep. De Hwtk was ook mee voor de sloepmotor, Janna stond aan de helmstok.
De kapitein en de kok van de Veerhaven gingen op deze manier naar de Stavros H, zij vervolgden de reis met haar naar Southampton om daar met verlof te gaan. Ik zou hem over twee maanden weer zien, de Veerhaven was zijn vaste schip.
 
Toen het anker van de Veerhaven thuis was vervolgden we de reis naar Agadir. Een telegram naar Juffrouw Küp: aflossing geslaagd. Janna ging vanuit Agadir weer terug naar Amsterdam.
Agadir is een Marokkaanse haven met een agrarisch achterland voor groenten en fruit. Veel van deze producten vinden hun weg naar Frankrijk. Dit was een heerlijk rustige lijndienst met een goed ladingaanbod richting Marokko. We hadden twee stuurlieden, het schip had een moderne accommodatie, de brug was van alle gemakken voorzien, twee radars, een goed zittende wachtstoel. Hilary had een mooie ruime kombuis met vaatwasser. Ze hoefde maar voor tien bemanningsleden te koken, zichzelf mee gerekend. Brood bakken deed ik voor haar.
Op de Stavros H. had ze voor veertien bemanningsleden mogen koken. Maar daar had ze hulp van een 2e kok/bakker voor het verse brood en het groente schoonmaken. Ook was hij de afwashulp en haar smokkelmaatje.
 
Janna was in de maand januari onze passagier geweest op de Stavros H. en voor 5 dagen op de Veerhaven. Ze had een flinke storm meegemaakt op de Stavros H. in Biskaje.
Haar zeeziekte deed haar denken aan de reis op de Motorsailer Rob (klik). Nu was er Hilary die voor Janna de kop thee met droge beschuit op de brug bracht. Na zo'n 24 uur voelde ze zich dan toch beter en zat aan tafel in de messroom.
Het goede nieuws dat ze meebracht toen ze in Antwerpen aan boord kwam was dat Rob en Pia nu definitief het koopcontract hadden getekend. Nu was Meijer aan Zee van hen. Over vijf jaar was de schuld aan Pa Meijer afgelost.
De Druif kon nu in de verkoop.
 
 
De Druif in 1960.
Foto: Natascha Pelgrom.
 

Op 31 maart stonden onze aflossers in Duinkerken weer op de kade, evenals de bestelde proviand uit Rotterdam. Ik had nog 10 dagen voor ik weer op het Rapenburgerplein moest zijn.
'Dan nog maar even naar Lentas Peter,' zei Hilary.
 

Woon-/slaapkamer "Rent Rooms" Lentas.
 
 
Volgende blog: Kroegen uit een verleden.
 
 
Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg
 
 
 
 

donderdag 30 november 2017

Wie reist heeft altijd een verlangen 1.2


Uit de Reeks: Wie reist heeft altijd een verlangen.


Deel 2 van 3 

 




Stavros H. was als Ask in de vaart gekomen bij de VCK te Amsterdam. Gebouwd in 1961, motor Deutz, vermogen 1100 pk, snelheid 12 knoop, laadvermogen 1100 ton, type shelterdekker, callsign PCUV.
In 1968 werd ze aangekocht door L. Davids uit Delfzijl haar naam bleef Ask.
In 1977 werd het na een brand aan boord de Stavros H., callsign P3CY en kreeg zij de Cypriotische vlag.

Ze kreeg een charter bij Van Uden in de Levant dienst: Lading van havens in de range Hamburg – Rouaan (Rouen) naar havens in het oostelijk deel van de Middellandse Zee (de Levant). De retourladingen bestonden uit citrusfruit en aardappelen uit Turkije/Cyprus voor de UK.
Het was een drukke dienst van veel havens aan de Levant kant vooral toen de export van citrusfruit goed op gang kwam. En dat met stuurlieden die naar Nederlandse begrippen niet de naam stuurman zouden mogen dragen. Het waren wel gewiekste smokkelaars, daar deed ik dan maar mijn voordeel mee.

 



 

Een reisverslag...

Het was begin december en we waren volgeladen met mooi verpakt citrusfruit in kistjes en mandjes voor de Engelse kerstmarkt in Londen. Van de Levant naar Londen, een ruime 3200 mijl, voor ons 11 dagen varen bij goed weer.
We hadden drie dagen speling.
Tijdens het stuk tot Kaap Passero (zuidpunt van Sicilië) 1015 mijl zat het weer mee, we maakten onze mijlen.
Toen merkten we dat het winterdag was, wind uit het westen recht op de kop. Op het stuk Passero – Gibraltar 990 mijl, normaal 3½ dag varen werd nu 4½ dag.
Maar even melden aan de ontvanger van de lading in Londen. Verwachte aankomsttijd Londen een dag later.
'Nothing in the way Captain, als er maar rond de 20e december gelost kan worden, dan zal het mooi verpakte fruit een goede prijs opbrengen.'

Op het stuk Gibraltar – Kaap Sint Vincent (zuid punt Portugal) 197 mijl konden we onze snelheid behouden.
De weersvooruitzichten waren niet hoopgevend voor de eerstkomende dagen. Tussen Kaap Sint Vincent en Kaap Finisterre 357 mijl (hier begint de Golf van Biskaje) verspeelden we weer een dag door de noordelijke wind op de kop.
Weer Londen gebeld: 'Het weer in de Golf van Biskaje, een stuk van 320 mijl, zal ons ook tegenzitten, 20 december in London haal ik niet.'
'Captain, dit is slecht nieuws. We gaan op zoek naar een andere loshaven voor u in het Engels kanaal. Van daar zal het op vrachtwagens naar Londen gaan, het zij zo. Bel ons alstublieft op als u Ushant (ingang Engels kanaal) passeert.'

Onze loshaven werd Portsmouth, het fruit in haar mooi verpakte kerstpapiertjes kon nog net de kerstmarkt halen.
 
 

Etalage van Harrods - Londen
 
 
Wij mochten leeg naar Hamburg op kerstavond, met een noordelijke wind 6 - 8. De koks gaven geen kerstmaaltijd op een slingerend schip, doen we in haven wel hadden ze besloten.
Hilary had een 2e kok/bakker als hulp in de kombuis. Ze had met deze kok de ruimte in het fornuis als smokkelplek.
Er lag dan altijd een groot stuk vlees in de oven en alle kookplaten waren dan in gebruik bij binnenkomst. De zwarte bende (douanerecherche) kon altijd een stuk gegrild vlees proeven met een kop soep.

Oudejaarsdag vertrokken we uit Hamburg, bestemming Antwerpen, 24 uur varen bij goed weer. Hier stapte Janna aan boord, Sjaan en Aal brachten haar. Zij wilden ook wel eens een avondje Schipperskwartier. Janna heeft het geweten met een zuidwestelijke storm in Biskaje.

In 1994 voer de Ask uit 1961 nog rond onder de vlag van Honduras als Alaat Allaah HQBW9.
In 1994 besloot Van Uden de Levant dienst alleen voort te zetten.
Als Van Uden Ro-Ro (VRR) met het ro-ro schip Parkhaven (6) en met Oostblokkers als bemanning. De havens Uddevalla in Zweden en Felixstowe in de UK werden ook opgenomen als laadhavens in deze dienst.

Vervolg in deel 3: de Veerhaven


Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg
 
 



donderdag 23 november 2017

Wie reist heeft altijd een verlangen 1.1


Uit de Reeks: Wie reist heeft altijd een verlangen.

Deel 1 van 3

Maar ja een zeeman leeft met verlangens, een daarvan is weer naar een kooi die niet beweegt met weer iets warms tegen zich aan. Eenmaal thuis komt na verloop van tijd weer die onrust in hem, hij verlangt weer naar die kooi aan boord en naar een horizon die altijd even ver is en die hij nooit aan zal raken.

Gebroeders Van Uden Scheepvaart & Agentuur Mij BV aan de Veerhaven te Rotterdam. Opgericht 6 augustus 1848 door de Gebroeders Van Uden.
 


Kantoor van Van Uden
 


Eind augustus kwam er een telefoontje van Juffrouw Küp, hoofd bemanningszaken van Van Uden’s Scheepvaart & Agentuur Mij B.V. Of ik weer beschikbaar was voor een aflosperiode vanaf begin oktober. Eerst op de Stavros H die in charter zou komen bij de rederij.

'De bevrachting had u graag aan boord gezien voor vier maanden Kapitein. Zij vaart onder de vlag van Cyprus in de lijndienst van de Levant (Van Uden/KNSM). De planning van laadhavens in het Levant gebied doet u in overleg met Eniros, de eigenaar van het schip. U en de 1e Wtk zijn de enige Nederlanders aan boord, het overige personeel wordt door de eigenaar verzorgd, naar ik heb begrepen Cyprioten.'

Later zou ik merken dat het een groep smokkelaars was. Daar kon ik mee leven zolang het maar geen drugs waren.

'U heeft mij eens gevraagd of een van uw vriendinnen mee kon varen als scheepskok, wel op de Stavros H gaat dat lukken. U kunt dan beiden gelijk aan boord bij de werf. Daarna als u wilt aansluitend op de ms Veerhaven voor twee maanden. Deze aflossing zou dan begin februari plaatsvinden en dan tot eind maart. Uw vriendin kan dan in dezelfde periode ook daar als kok aan de slag als ze dat zou willen.'
'Juffrouw Küp ik/wij gaan uw verzoek onder onze lunch bespreken, rond de klok van tweeën hoort u van mij.'

Hilary zat op het terras en ik vertelde haar wie ik aan de telefoon had gehad.
Ze vroeg: 'Zal ik verse broodjes halen voor onze lunch? Als jij dan Janna gaat porren.'
De broodjes werden van beleg voorzien door de meiden, ik had verse koffie gezet.
Nu,' zei Janna, 'laat eens horen wie jou gebeld heeft Peter.’
Ik vertelde haar over het gesprek met Juffrouw Küp.
'Juffrouw Küp is wel vroeg met haar planning,' zeiden de meiden, 'maar ja, het is een belangrijk onderdeel van haar baan.'
Hilary: 'Ik heb geen vast dienstverband, wel zal ik moeten melden bij Randstad dat ik na september niet meer beschikbaar ben tot april volgend jaar.'
Janna: 'Dan ben ik hoogstwaarschijnlijk alleen in Giethoorn dit najaar. Als het kan Peter zou ik graag de maand januari met jullie willen meevaren. Wil jij dit dan aan Juffrouw Küp vragen?'
'Dat zal ik doen!'
'Dan regel ik mijn afwezigheid voor januari wel met Pia,' zei Janna.
'Ons kapiteintje heeft de wacht tot zeven uur vanavond. Dan gaan wij met de sloep het Noordzeekanaal op om te zonnen op de dijk, of wordt het Zandvoort?' vroeg Hilary aan Janna.
'Het eerste maar,' zei Janna, 'Zandvoort is me nu te druk.'
Hilary: 'Vanavond begin ik voor de drie komende nachten bij de VU op de eerste hulp. Daarna vijf nachten bij Broeder de Vries in de ambulance, dienstlocatie Schiphol.'
Janna: 'Wij zorgen voor het avondeten. Surinaams Kapitein? En vergeet Juffrouw Küp niet te bellen en zeg haar dat wij weer zo meegaand waren.'

Het vervolg in deel twee: MS Stavros H.
 
Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg
 
 
 

donderdag 16 november 2017

Hij die reist kan verhalen vertellen 4.3 - De "Rainbow Warrior"

 

Uit de reeks: Hij die reist, kan verhalen vertellen
 
In 3 delen, deel 3 van 3

De Rainbow Warrior






De Rainbow Warrior lag gemeerd aan de Oostelijke Handelskade.
Janna, Hilary en Pia waren aan boord gegaan en vroegen of ze konden helpen, dit nam men graag aan.
Janna en Pia namen de kombuis met pantry onderhanden. Hilary deed de medicijnkast. Ik had voor haar een lijst aangevraagd van medicijnen welke de medisch adviseur van de scheepvaart voorschreef voor schepen in een wereldwijd vaargebied zonder arts aan boord. Hiermee kon men naar een apotheek die de medicijnkast voor schepen deed.
Tevens ging Hilary regelmatig naar de Rainbow Warrior om de bemanning te leren hoe men diepe snijwonden moest hechten en nog meer belangrijke EHBO handelingen.
Ook leerden we Hans Guyt kennen, een zeeman in ruste en een van de oprichters van Greenpeace Nederland.
 
In juli 1985 is deze Rainbow Warrior in de haven van Auckland door Frankrijk tot zinken gebracht. De Nederlandse fotograaf van Portugese afkomst Fernando Pereira verloor hierbij het leven.


De zinkende Rainbow Warrior in de haven van Auckland


Een gênant detail uit dit verhaal van Auckland is dat een leidend figuur in deze actie tegen het Greenpeace schip, ene Louis-Pierre Dillais, al vanaf 2005 directeur is van de Waalse wapenfabriek Fabrique Nationale de Herstel nabij Luik.
De betrokken duiker van deze aktie Jean-Luc Kister bood in 2015 zijn excuses aan via een Nieuw-Zeelandse tv-zender.
 
 
De zinkende Rainbow Warrior in de haven van Auckland
 
 
In 1987 heeft Greenpeace haar laten zinken nadat zij was ontdaan van al haar giftige stoffen. In de baai Matauri bij de Cavalli Eilanden doet zij nu dienst als duikwrak en schuilplaats voor vissen. Hopelijk zal in de loop der tijd een koraalrif op haar ontstaan.


 

Wat is er overgebleven van dit clubje van idealisten?
De teloorgang begon al ten tijde van en onder leiding van Ir. Diederik Samson de latere PvdA lullo die eind 2016 afgeserveerd werd door de PvdA.
 
Hopelijk kunnen Anna Schoenmaker en Joris Thijssen die nu aan het roer van Greenpeace Nederland staan (september 2016) haar weer op koers krijgen met een goed overzicht op de financiële uitgaven! Eens had men een directeur die per vliegtuig naar zijn werk kwam 2 x per maand. Hij sliep wel in een goedkoop Eco Hotel in Amsterdam naar zijn zeggen.


Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg


 

vrijdag 10 november 2017

Hij die reist kan verhalen vertellen 4.2 - Voorjaar 1978, de maandag



Uit de reeks: Hij die reist, kan verhalen vertellen
 
In 3 delen, deel 2 van 3

Voorjaar 1978, de maandag

Toen Rob en Pia vertrokken waren namen wij drieën nog een kop koffie in de opkamer.
'Hadden zij ons antwoord betreffende De Druif verwacht?' vroeg ik.
'Ze willen graag de strandtent en een hotel van de familie Meijer. De Druif is hun vermogen, die is bijna vrij. Dit blijft onder ons drieën. Maar dat we een keer uit ons souterrain zullen vertrekken wordt nu wel zeker,' zei Janna.
We hoorden iets van weemoed in haar stem.
'Vanavond maar even krieken*?' vroeg ik (niet te verwarren met even krikken).
 
 
De opkamer in De Druif
 
 
Het was een mooie voorjaarsdag geworden.
'Kom,' zei Hilary, 'wij pakken de sloep Janna, even door de grachten dan gaan we gelijk het liggeld betalen bij de werf.
Ik zal ook het souterrain gaan missen, mijn leven is zo anders geworden met jullie hier in Amsterdam. Maar vanavond krieken, een prima idee, ga ze maar alvast koud zetten. Morgen gebruik ik wel om mijn reis naar Kreta te boeken en mijn ouders te bellen. Ik hoop voor de strand barbecue terug te kunnen zijn. Ga jij maar even naar Fred, Peter bijpraten op het Waterlooplein. Vraag aan Leentje of ons linnengoed er is, dan ziet ze mij morgen. Neem ook wat fruit mee, vanaf morgen mag je weer voor ons koken Pietje. Het avondeten voor vandaag doen wij, dat wordt een Take Away.'
'Maar wel mondje dicht over De Druif,' zei Janna.
De sloep had zijn ligplaats bij de werf van Kromhout aan de Hoogte Kadijk.
 
 
 
Werf van Kromhout
 
 
Oudezijds Kolksluis
 
 
Zij kenden de vaarroute via het Oosterdok, Oudezijds Kolksluis, de verbinding tussen Oosterdok en Oudezijds Voorburgwal. Later vernam ik dat ze de Schoot Aan bij Anne Bos in de Haven van Texel hadden genomen. Bij Japie in zijn Corso Bar een tosti en hierna pas de grachten op waren gegaan met als passagiers Sjaan en Aal. Deze hadden hun werkplek schuin tegen over de Corso Bar. Ze hadden het gordijn maar voor een paar uur dichtgedaan.
 
 
Corso Bar - Japie achter de bar
 
 

In juni 1978 lag de eerste Rainbow Warrior, aangekocht door Greenpeace, aan de Oostelijke Havenkade voor de kant. Deze Rainbow Warrior was in de vaart gekomen in 1955 als Sir William Hardy voor het Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedsel van de Engelse overheid, zij was van het type trawler.
 
Het vervolg in deel 3; de Rainbow Warrior.
 
Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg

 
* Krieken = een Kriek Lambiek biertje drinken. 
Dit is een gerijpte, nog niet volledig uitgegiste Lambiek waar men gekneusde
volledige zure kersen (in Vlaanderen krieken) aan heeft toegevoegd.




maandag 6 november 2017

Begin van de winter...

 
 
 
 

Vanmorgen vroeg een witte wereld. Zo'n tien centimeter sneeuw. Dit zullen ze in Arkelstorp wel missen!



Leef zolang het leuk is!
F.L..Woodleg





 
 
 


vrijdag 3 november 2017

Hij die reist kan verhalen vertellen 4.1 - Voorjaar 1978, terug van Jamaica


Uit de reeks: Hij die reist, kan verhalen vertellen
 
In 3 delen, deel 1 van 3

Voorjaar 1978, terug van Jamaica


Zondag twee april weer terug in Amsterdam van het eiland van Harry Belafonte en natuurlijk had het eiland ook nog een Bob Marley met zijn Wailers.




Hilary had kans gezien op Schiphol een doos rumbonen te kopen voor bij de Irish coffee die avond, een goede afsluiter van onze fijne tijd op Jamaica. Op Jamaica hadden we geen rumboon ontdekt, wel veel rare snijbonen.
De wasmachine draaide onder mijn toeziend oog.
Manneke de Brusselaar stond weer bij Bertus en Brutus, ze hadden uitzicht op de Schippersgracht met het Entrepotgebouw. Maar voor hoe lang nog?
Janna was even naar boven voor het gebruikelijke rondje door de zaak.
 

Entrepotgebouw



Hilary vond dat ik Sjaan en Aal maar moest bellen om met ons mee uit eten te gaan bij de FEBO op het Stadionplein.
'Zeg er bij dat ze mijn fiets krijgen. Jij mag bij mij achterop, op jouw Solex, ik ga nu de banden controleren.'
 
 

Ons vervoermiddel in Amsterdam


Solex



De volgende morgen...
Ik was de was aan het wegwerken toen Janna de trap af kwam.
Rob en Pia zitten op ons te wachten met koffie en warme saucijzenbroodjes.’
Onder de koffie vertelden zij:
'Het loopt nogal stroef de onderhandelingen met Pa Meijer. De onenigheid gaat over de strandpacht met het recht van staan, hij wil dit op zijn naam houden. Hij heeft ons wel toegezegd dat wij wel het eerste recht van overname behouden. Deze zomer gaan we gewoon op de oude manier verder. Een kwart van de omzet is voor hem, stalling en onderhoud komt uit zijn zak. Voor dit jaar een dakrenovatie plus een nieuwe koel-vriesinstallatie, de huidige is afgekeurd door de keuringsdienst van waren. Daarom zitten zij nu in het paviljoen. De opening staat voor Koninginnedag, dat valt dit jaar op 29 april. De barbecue, wil jij deze weer verzorgen Peter? De bus van Wim Meijer staat die dag om zeven uur voor. De lijst om in te tekenen hangt er sinds zaterdag. De strand-barbecue was vorig jaar een groot succes op onze openingsdag.
Pa Meijer neemt met jullie contact op als de keuringsdienst van waren is geweest. Als een van jullie dan de bestelde verswaren bij Warmerdam en de broodjes van Balk willen ophalen, het pasje ligt in de kluis.
Dan ligt er nog de vraag of jullie De Druif over willen nemen.'

Ons antwoord is eenvoudig nee,' zei Janna, 'de reden is dat het dan gedaan is met de vrijheid die we nu hebben.
Als horeca-exploitanten zullen we anders moeten gaan leven en met een hypotheek op onze rug. Maar ga nu eerst maar even naar Giethoorn!' zei Janna.
 
Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg
 
 

donderdag 26 oktober 2017

Hij die reist kan verhalen vertellen 3.3 - Jamaica, De Druif, Let's get naked (# Me too)



Uit de Reeks: Hij die reist, kan verhalen vertellen
 

Periode januari/februari 1978

 
In 3 delen, deel 3 van 3


Jamaica, De Druif, Let's get naked (#Me too)



 



'Nu De Druif,' zei Janna, 'Pia en Rob hebben een aanbod van Pa Meijer gekregen om het strandpaviljoen over te nemen. Ze willen ons ook in het overleg betrekken, dat geeft ze meer rust om met Pa en Ma Meijer in gesprek te gaan. De eerste vraag is aan jou gericht: Wil je mijn hulpje blijven van april tot en met september?'
'Dat wil ik wel maar ik wil wel een zekere vrijheid behouden. Zo van dat ik weg kan als er iets leuks te varen komt.
Dit dan wel in goed overleg dat de invaller jouw goedkeuring heeft Janna.'
'Hier zullen ze wel mee akkoord gaan,' zei Janna, 'ik heb ze gezegd dat ik hen jouw antwoord zo spoedig mogelijk laat weten.'

'Dan de tweede vraag, dit betreft ons alle drie: Willen we De Druif overnemen?'
'Mag dit morgen onder het ontbijt?' was mijn antwoord, 'Jullie Hassan Ben Dadel gaat drankjes halen,' en beiden kregen een tik op hun kont. 'Au au Peter, die zijn een tikje verbrand, gisteren te lang in zon.'
'Na het douchen krijgen jullie beiden een crèmebehandeling, het is in mijn voordeel als je vriendinnen een tere huid hebben.'

Toen ik terug was met de drankjes had ze nog een voorstel.
'Wat dacht je er van, Let's Get Naked op het strand en bij de hut, dan hoeven we voor jou geen badkleding te kopen.'
'Een stok om jullie bikinibroekjes aan op te hangen zal er dan wel in de buurt zijn,' merkte ik op.
Dat is te hopen,' zei Janna, 'wij houden geen van beiden van zand in de bilnaad.'
 

 

 

Voor het naar bed gaan gingen we vaak nog even naar de Strand Bar van George, dan wel gekleed natuurlijk. Hij maakte zelf rum gestookt uit rietsuiker, Mathilda serveerde er een door haar gedraaid sigaartje bij. Uit de jukebox klonk de muziek van Harry Belafonte.
Elke ochtend werden we gewekt door Mathilda met koffie en vers stokbrood.
Eén april vlogen weer terug naar Amsterdam.

Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg

zaterdag 21 oktober 2017

Hij die reist kan verhalen vertellen 3.2 - Bijpraten bij fakkellicht op het strand


Uit de Reeks: Hij die reist, kan verhalen vertellen
 
Periode januari/februari 1978
 
In 3 delen, deel 2 van 3

Bijpraten bij fakkellicht op het strand



 

De meiden gebruikten de tijd op Jamaica om te zonnen en te zwemmen in zee. Om te slapen onder de ruisende palmen. Of om de geur van wilde limoenen in te ademen tijdens de ritjes langs de plantages. Men zag mij in de schaduw slapen of zitten lezen in het boek Beekman en Beekman van Toon Kortooms. Twee keer per week gingen we met de boot van George mee om zijn lading op te halen. Als het donker was genoten de meiden het meest van een dergelijk tocht. Het gaf hen het gevoel zoals op de avond Blankenberg – Vlissingen op de motorsailor van Els.

Toen we daar op onze 1e tropenavond op het strand lagen te genieten van de zee en haar branding, praatten ze me bij hoe het met Rent Rooms stond. Pa had veel sloopwerk gedaan met een hulpje. Na de feestdagen was men begonnen met de verbouwing. Er wordt in gedeeltes betaald door Pa, de neven hadden graag contant geld.
"Onze taak: Met regelmaat Pa zijn bankrekening op peil houden," zei Janna.
Ze lieten me foto’s zien die Ma van Rent Rooms gemaakt had in de afgelopen maanden. De klusjesmannen hadden zo te zien hun best gedaan. De laatste berichten waren dat ze eind maart met de buitenkant klaar dachten te zijn.
Onze badkamer is naar jouw wens gemaakt Peter. Hij is goed geworden zag ik op de foto’s. We kunnen nu ons stuk zeep er laten vallen," zei Janna.
 
 

Hilary daarop: "De inventaris voor de woonkeuken, evenals voor de slaap- en woonkamer wordt handgemaakt door de meubelmaker van het dorp, dit was een idee van de neven. Pa is drie dagen bezig geweest met een hogedrukspuit om de binnenmuren haar oorspronkelijke kleur terug te geven. Ma wil onze appartementen verhuur doen, het worden er drie en die aan de achterkant vervallen. Die ruimte is benut om iedere kamer een eigen natte cel te geven."

 
 

"Op de achterplaats zijn twee ruimtes voor (2 x vier bedden) voor de rugzak toeristen," vervolgde Hilary, "deze zijn er volgens de Papás met gitaar, tamboerijn en het lange haar ontbreekt ook niet. Voor deze zijn er twee douches met drie Turkse wc’s. Ma haar verhuur begint op gang te komen. Een dochter van een nicht van haar gaat alles schoonhouden, wassen en strijken neemt zij ook onder haar hoede. Ik zou graag bij thuiskomst door naar Lentas gaan om de appartementen van RR in te richten, dan kan er deze zomer al verhuurd worden. Al het linnengoed is bij Leentje besteld, dit neem ik dan gelijk mee. Als de klusjesmannen bij ons klaar zijn gaan ze naar Why Not. Het tussenstuk krijgt de naam Chez Gabriël en de oude keuken laat Els er in."

 
 

"Jopie heeft ons laten weten dat het restaurant alleen in de periode april – september geopend zal zijn," zei Janna.
"Als ober hebben de jongste zoon van de slager gevraagd. Hij zal dan ook het ontbijt verzorgen voor de gasten van Porto Lenta, samen met die van RR in het restaurant gedeelte van Chez Gabriël.
De opening van Chez Gabriël verwacht men in mei. Ze verwachten ons daarbij aanwezig te zijn. Ik heb ze laten weten dat we er zijn, Karel en Corry doen dan even De Druif. Els en Jopie wonen al boven in het pand. Beneden komt een luxe appartement voor Annemerel met Annalies, zij verbleven vroeger drie maanden in De Leugenaar en willen nu naar Lentas komen. Ze willen Pa en Ma dan helpen bij de verhuur van de strandstoelen op drukke dagen.
Zo, wat Lentas betreft ben je weer bijgepraat."
"Nu nog Peter zijn baan," zei Hilary, "ondernemer in de vervoersbranche op het strand van Lentas."
Ze liet me het onderstaande plaatje zien.

 

 

Vervolg: De Druif met Let's Get Naked


Recht zo die gaat!
F.L..Woodleg